De vijfde etappe door de bril van: Jan, Leo en Marcel

Spanje eind april: een heerlijk zonnetje zal ons begeleiden op onze zoektocht naar locaties voor paard en mens. En, na gedane arbeid lekker buiten eten en drinken. Maar ‘onze’ regio Baskenland is niet voor niets zo groen. In Nederland is het die week boven de twintig graden, wij doen het met een graad of twaalf, slagregens en geregeld gure, snijdende wind. Enfin, wij zijn hier niet gekomen om aan het strand te liggen. Bovendien geeft het onze week ook iets heroïsch. De kwartiermakers ‘Wij’ zijn Jan, Leo en Marcel. Jan: strategisch en filosofisch plannenmaker; Leo: praktische geest en bevlogen doener; Marcel: betrokken beschouwer, verreweg de onhandigste van het stel, wel bekwaam snijder van ui en prei. Een complementair team van verwoede Union-aanhangers (voetbal) die ook ‘s nachts van wanten weten.   Gastvrijheid De locaties zijn niet allemaal van hetzelfde kaliber. Meestal goed uitgeruste maneges, een enkele keer een schamel onderdak, waar aanhoudende regen van de…

lees verder →

De vijfde etappe, we rijden richting Palencia

Het einde van de vierde etappe bracht voor een alleenstaande man veel werk met zich mee. Op de boerderijcamping bij Christian en ik schaam me er wel voor maar ik ben haar naam vergeten, zijn vrouw was het goed toeven. Alle voorzieningen waren er. Gelukkig kreeg ik nog bezoek en waren de 2 weken met Hans, Tonnie en Frank hartstikke leuk geweest. Jan&Karel hadden goed door dat er nu een stelletje rustdagen aankwamen die ze overigens heel goed gebruikt hebben. Vrijdag zoekdag Als de mannen op vrijdag in alle vroegte vertrokken zijn. Stap ik in de paardenwagen en ga op weg naar Spanje, de volgende bestemming. Het is zaak weer een goede locatie te vinden en de sferen in Spanje ff te proeven. Na een flinke poos gereden te hebben kom ik in Eskibel aan bij de familie Cano. Vader Diego en dochter Laura runnen de business. Al snel wordt duidelijk dat we op deze…

lees verder →

De vierde etappe, van Arès naar de Spaanse grens

Team van de week Deze keer hoeven we daar niet lang bij stil te staan, het team is niet gewisseld en Hans, Frank en Tonnie blijven nog een week. Hartstikke leuk. Geen overdracht, geen afsluiting en wat het belangrijkste is, de zondag kan ik de hele dag delen met anderen en hoef niet alleen te zijn.   Maandag ff verplaatsen en bij Havens paardenvoer op bezoek Vanwege het eerdere vertrek van dit team ivm de begrafenis van de moeder van Hans op paaszaterdag, zou het kunnen zijn dat we een stukje in de route missen. We besluiten om maandag de km’s in te halen door de paarden per paardenwagen een stukje verder te verplaatsen. Dat gebeurt dan dus ook. Deze dag kunnen we vervolgens goed gebruiken om het door Havens beschikbare voer voor Jan&Karel, op te gaan halen in Bordeaux. Tis alles bij elkaar zo’n 600 kilo voor de resterende etappes. Die gaan de paardenwagen…

lees verder →

De derde etappe van Anché naar Arès

Het was een hele overstap van de familie van Brandenburg naar de familie van Stal tot SE Stables. Tis weer iedere week anders. De teams zijn steeds leuk op elkaar en aan elkaar aangepast. De humor is er steeds maar wel elke keer anders. Net als de dagindeling van het opstaan tot het naar bed gaan. Met de familie van Brandenburg is het een hele leuke week geweest en speciaal natuurlijk ook dat MaJet er een hele week bij was en we samen mooie dagtochten hebben gemaakt. Op zondag reden ze terug en ben ik aan het opruimen en schoonmaken begonnen, wat deze keer erg meeviel. Tegen de avond kwam de Stalgroep. Frenkie Stalone, Tonie Melonie en Has Mc Carthy. Drie mannen die elkaar wekelijks op stal zien, samen rijden en een biertje drinken. Zondagavond hakte er meteen stevig in, rond de klok van 01.30 u gingen we de zakken in en dommelden weg voordat…

lees verder →

De tweede etappe door de bril van de Brandenburgjes Carla, Ron en Mariëtte

De tweede etappe van Parijs naar Sevilla, van 30 maart t/m 5 April, was de familie van Brandenburg aan de beurt om Noud, Jan en Karel te begeleiden. Wij (Mariette, Carla en Ron) werden hartelijk ontvangen door Philippe in zijn ‘Pipi-Langkous-huis’. Een heerlijke maaltijd ‘Canard à la Loches’ met als nagerecht een paar lekkere kaasjes, brachten ons al helemaal in Franse sferen.   De dagen daarop, verplaatsten we ons via Cussay, Oyré, La Chapelle Moulière, Nieuil-l’Espoir naar Anche, zo’n 30 km ten zuidwesten van Poitiers. Dankzij een spoedcursus frans, een grote dichtheid aan maneges in deze streek en de grote gastvrijheid van onze Franse gastvrouwen en heren, was het vinden van een geschikte overnachtingsplaats geen enkel probleem. Het feit dat op een avond de volledige elektriciteitsvoorziening van de caravan uitviel, was een grotere uitdaging! Na diverse caravan-centra te hebben bezocht, ‘non, cette transformateur n’est pas en stock’, bleek onze gastheer van die nacht (‘Boule’) een…

lees verder →

De tweede etappe van Loches naar Anché

Afgelopen week hebben we behoorlijk wat problemen met internet gehad. Daarom is het bericht verlaat. Hans de Leeuw heeft echt zijn best gedaan deze week alles op rij te krijgen en gelukkig hier zijn we weer. Ik hoop dat dit niet al te vaak gaat voorkomen. Hans is er nu trouwens ook bij en….het is reuze gezellig. De eerste etappe was een mooi succes. Een hele week met Josée, Fons en Hans als kwartiermakers mag als gezellig, coöperatief en constructief gezien worden. Als je met Renée Hermsen als amazone een hele week door het Franse land mag rijden en de Loire kunt aanschouwen dan mag je jezelf een bofkont eerste klas noemen. Ik zei het al dit was een fijn en compleet team van de week.  De laatste avond kookte Fons, succesvol en heerlijk. Lekkere gekookte aardappelen, een mooie witlofsalade en voor de dames een moot zalm en de heren deden zich te goed aan…

lees verder →

De eerste etappe door de bril van Renée Hermsen

Vorige week had ik de eer de eerste etappe Parijs – Sevilla af te mogen trappen op de rug van Karel. Ik had er erg naar uit gezien om mee te gaan, te meer omdat het 2 jaar terug, toen ik mee mocht rijden door Midden-Duitsland, erg veel indruk had gemaakt. Ik had Duitsland zó anders ervaren dan ‘normaal’! Natuurlijk geldt, hoe langzamer je voorbij een landschap trekt, hoe meer je ziet.     Leeuweriken, hazen en reeën in het veld, zwaaiende kinderen vanachter ramen, spechten in de bomen, prachtige oude boerderijen, jonge kikkertjes in kleine stroompjes in het bos, de vele haast euforische paarden wanneer we langskwamen met Jan en Karel, maar ook dorpen waar je wonderbaarlijk genoeg geen enkel teken van leven ziet. Heel erg fijn, rustig en mooi om een stukje land zo goed te zien. Tel daar de ontzettend gastvrije en gezellige Duitsers op bij wie we toen overnachtten, en het…

lees verder →

De eerste etappe van Orléans naar Loches

We zijn van start gegaan.  Het vertrek en de eerste dagen waren geweldig. Genieten en ieder moment gewoon helemaal opzuigen. Wat is het weer fantastisch. Het vertrek, zaterdag 22 maart vanaf het Kerkplein in Malden Een grootse opkomst, MaJet, Kris, Jos, Rik, Bob en Frank, mijn vismaatjes, medebestuurders van verschillende stichtingen, vrienden, buurtgenoten, Maldenezen, passanten, Loop voor Leven mensen, noem maar op, ze waren er allemaal. Ik heb er met volle teugen van genoten. De paarden werden bewonderd en de spulletjes bekeken. Rond de klok van 10.30 uur stapte ik samen met Renée, de amazone voor de eerste week, in de wagen om de caravan op te halen en definitief richting Parijs t rijden. Burgemeester Paul Mengde en Professor Hoogleraar Frans Corstens spraken ons nog bemoedigde woorden en toe en wensten ons veel succes. Dank daarvoor.     Wat een mooi afscheid, ik was blij en verrast met jullie allemaal. Velen stuurden overigens ook een…

lees verder →

De ‘nulde’ etappe

Het is vandaag dinsdag 3 dagen voor vertrek aanstaande zaterdag. De kriebels worden intenser, de hang om te vertrekken nadrukkelijker en het werk om het allemaal ook rond te krijgen lijkt toe te nemen. “Het hoort er allemaal bij”  hoor ik verschillende mensen in mijn omgeving zeggen die me gerust willen stellen. Maar alles bij elkaar is de hele voorbereidingsperiode ook opwindend en spannend. Het mooiste is de steun die van alle kanten op me af komt. Hulp bij de caravan, hulp bij de paardenwagen, hulp bij Jan&Karel, hulp bij de inkoop, hulp bij inpakken en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar zaterdagochtend klokslag 09.00 uur wil ik alles op orde en onder controle hebben. De media-aandacht is groter dan de vorige keer, de verbinding met Loop voor Leven is nadrukkelijker en de tochtenmaker begint een beetje bekend te worden. Leuk om erop aangesproken te worden en vooral gezellig om er over te…

lees verder →

Van Parijs naar Sevilla

Tja waarom naar Sevilla-El Rocio. Waar ligt het en is er iets te doen. Nou het dorpje El Rocio ligt aan de rand van een van Spanjes grootste natuurparken, Parque Natural de Donana. Vanuit Nederland ben je met de auto ongeveer 2.500 km onderweg. Een dikke 80 km ten zuidwesten van Sevilla richting Portugese grens kom je in El Rocio aan. Het is van ouds her een Zigeunerdorp waar jaarlijks op eerste Pinksterdag de Mariaverering en bedevaart plaats vindt. Kijk op http://www.sevillanas.nl/documents/tijdelijkepaginas/rocio.php en geniet. Ook kun je op You tube El Rocio intikken en leuke filmpjes bekijken. Een groot deel van de zigeunerfamilies in Spanje trekt ieder jaar met paard en wagen naar El Rocio. Het lijkt me geweldig om onderweg verschillende keren bij deze families aan te sluiten. Eenmaal aangekomen gaan we natuurlijk mee feestvieren en met de Mariaprocessie meelopen. Maar eerst maar eens op weg gaan en zien dat we er komen. De…

lees verder →